هستی آدم‌های پنهان

علی مرادی ‌‌در دانشگاه کابل تئاتر‌ خوانده ‌‌و از سال سوم دانشگاه ‌‌به داستان‌نویسی روی آورده است.‌ او، ده سال است که گاه‌گاهی داستان می‌نویسد. هستی آدم‌های پنهان، نخستین تجربه‌‌ی او در‌ داستان‌نویسی است‌. ‌کتاب دربرگیرنده‌ی نُه داستان کوتاه‌ است که هر کدام شگردهای روایی و جهان متفاوتی را به خواننده‌‌ نشان می‌دهد. با وجود این، داستان‌ها ‌همانندی‌هایی نیز با هم دارند. ترس، شکست، انتظار و درماندگی در زندگی بر ‌شخصیت‌‌های این مجموعه سایه گسترده‌ا‌ند. می‌توان گفت؛ داستان‌‌های مجموعه ‌تأملی‌هایی است بر‌ زندگی انسان‌‌ افغانستانی که همیشه درمانده به نظر می‌رسد. هیچ انتخابی برایش‌‌‌ رهایی‌بخش نیست و به هر راهی که قدم می‌‌نهد، به رستگاری نمی‌رسد.

به باور علی مرادی، «نوشتن برای نویسنده‌ای که در افغانستان زندگی می‌کند، سخت و جانکاه است. ‌‌او با تن و روحی‌ خسته‌‌ ‌می‌‌نویسد. با این حال، باید تقصیر کم‌کاری را هم به گردن بگیرد. ‌اما نوشتن برای نویسنده‌ی افغانستانی (آن‌طور که برای همه‌ی نویسندگان است)، می‌تواند رهایی‌بخش‌‌ باشد. زیرا نویسنده خود را در آن پیدا می‌کند، اصالت وجودش‌ را کشف می‌کند و در نهایت، زندگی با وجود سختی‌ها، ناا‌منی‌‌ها و بیهودگی‌هایش برای او لذت‌بخش‌ می‌شود.»